Exclusive

ಅವರ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೂ ಸಹ ದ್ವಿಪದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಹ್ಮದ್ ಘೋರಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ಇದು ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ ವೀರಗಾಥೆ.

ದೆಹಲಿಯ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ ಮೇಲೆ ಮಹ್ಮದ್ ಘೋರಿ 17 ಸಲ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದ. ಇದರಲ್ಲಿ 16 ಸಲ ಸೋಲನ್ನುಂಡರೂ ಸಹ ಘೋರಿ 17 ನೇ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ.ಸೋತ ಪ್ರತಿಭಾರಿಯೂ ಚೌಹಾಣ್, ಘೋರಿಗೆ ಪ್ರಾಣಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದನಾದರೂ…ಇದನ್ನು ಮರೆತ ಘೋರಿ, ತಾನು ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಚೌಹಾಣ್ ರನ್ನು ಬಂಧಿಯನ್ನಾಗಿಸಿ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಾಬೂಲ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲವೂ ಕಾರಣ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ ಮಾವ ಜೈಚಂದ್ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ( ಜೈಚಂದ್ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಸ್ವಯಂವರದಿಂದ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ).


ಕೈದಿಯಾಗಿದ್ದ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ ರ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೀಳಿಸಿ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಈಡುಮಾಡಿದ್ದ. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಗೆಳೆಯ , ಆಸ್ಥಾನ ಕವಿ’ಚಂದ್ ಬರ್ಡೆ’ ಕಾಬೂಲಿಗೆ ತೆರಳಿ…ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಗೆ ಶಬ್ಧವೇದಿ ವಿದ್ಯೆಯ ಅರಿವಿದೆಯೆಂದು ಘೋರಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ.ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಮಂದಿ ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದು, ನೀವು ಮರಣಿಸುವ ಮೊದಲೇ ನೋಡಿರೆಂದು ಹೇಳಿದ. ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣುವ ಹಂಬಲದಿಂದ ಒಡನೆಯೇ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ.

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ ಬಳಿ ಚಂದ್ ಬರ್ಡೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಕವನವನ್ನು ವಾಚಿಸಿದ. ಆ ಕವನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಗೂಡಾರ್ಥವನ್ನು ಮನಗಂಡ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್ , ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಘೋರಿ ಎದೆಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ.
ಚಂದ್ ಬರ್ಡೆ ವಾಚಿಸಿದ ಕವನ ಹೀಗಿದೆ:

चार हाथ चौबीस गज अंगुल अष्ट प्रमान…!
ता ऊपर सुल्तान है, अब न चूक चौहान..

” 4 ಮಾರುಗಳ, 24 ಗಜಗಳ, 8 ಅಂಗುಲಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಲ್ತಾನ್ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಗುರಿ ತಪ್ಪಬೇಡ ಚೌಹಾಣ್ ”
ಬರ್ಡೆ ಕವನದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಂತಹ ದೂರವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ, ಚೌಹಾನ್ ಗುರಿತಲುಪುವಂತೆ ಘೋರಿಯ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಘೋರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಲವಿಲಾ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟ. ಇದು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿರುವ ‘ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾಣ್’ ವೀರಗಾಥೆ.

Comment here